Wydawca treści

Certyfikat FSC

Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Katowicach gospodarując w Lasach Państwowych przestrzega zasad FSC

 

Certyfikat FSC®

Pierwszy certyfikat Gospodarki Leśnej FSC® Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Katowicach otrzymała 11 marca 1996 roku. Aktualny certyfikat – FSC® NC-FM/COC-0016493ważny jest od 1 kwietnia 2014 roku do 31 marca 2019 roku. Certyfikat potwierdza że gospodarka leśna w nadleśnictwach RDLP Katowice prowadzona jest racjonalnie, w poszanowaniu interesów lokalnych społeczności oraz poszanowaniu praw pracowniczych.

Celem certyfikacji jest ocena zgodności prowadzonej gospodarki leśnej ze Standardami Gospodarki Leśnej opracowanymi przez FSC dla poszczególnych krajów. Ocena taka dokonywana jest podczas corocznych auditów w jednostkach certyfikowanych. Spełnianie wymogów FSC przy prowadzeniu gospodarki leśnej polega między innymi na ochronie rzadkich gatunków flory i fauny, ochronie obszarów o wyjątkowych walorach przyrodniczych i społecznych, nie wprowadzaniu gatunków obcego pochodzenia, zachowaniu odpowiedniej ilości drewna martwego do naturalnego rozpadu, unikaniu stosowania pestycydów (z wyłączeniem szkółek). Tak więc posiadacze certyfikatu FSC® muszą spełnić szereg warunków i kryteriów, które w przypadku Lasów Państwowych zapisane są w Krajowym Standardzie Odpowiedzialnej Gospodarki Leśnej w Polsce.


Certyfikat PEFC

Certyfikacja lasów zapewnia, że są one zarządzane zgodnie z wymaganiami środowiskowymi, społecznymi i ekonomicznymi – równoważąc potrzeby ludzi, przyrody i ekonomii.

Certyfikat PEFC (Programme for Endorsement of Forest Certification Schemes) jest międzynarodową pozarządową organizacją, której głównym celem jest promocja zrównoważonej gospodarki leśnej. 


Lasy HCVF - Certyfikat FSC

Certyfikacja lasów zapewnia, że są one zarządzane zgodnie z wymaganiami środowiskowymi, społecznymi i ekonomicznymi – równoważąc potrzeby ludzi, przyrody i ekonomii.

Zgodnie z wymogami certyfikacji FSC na terenie Nadleśnictwa Chrzanów  zostały wyznaczone lasy o szczególnych walorach przyrodniczych (HCVF – High Conservation Value Forests).

Za lasy HCVF uznano tereny leśne w kategoriach:

1.1a – rezerwaty przyrody zlokalizowane na terenie nadleśnictwa

Bukowica, Lipowiec, Ostra Góra, powołane ze względu na konieczność ochrony częściowej poprzez jest zachowanie fragmentu buczyny karpackiej ze starodrzewem bukowym oraz swoistych cech krajobrazu. Szata roślinna ma charakter naturalny i reprezentuje ponad przeciętne walory przyrodnicze tego uprzemysłowionego regionu. Szczególnie cenny jest dobrze wykształcony zespół żyznej buczyny karpackiej z wieloma pomnikowymi bukami.             

Dolina Żabnika,  jedyny w nadleśnictwie rezerwat torfowiskowy, który obejmuje całą dolinę potoku Żabnik, płynącego doliną, w której rosną rzadkie i zagrożone rośliny wodne, szuwarowe i torfowiskowe otoczone borami sosnowymi i mieszanymi. Na szczególną uwagę zasługują: Ponikło igłowate, uznane w 1981 za wymarłe na terenie GOP, wyblin jednolistny i tłustosz pospolity, umieszczone w Czerwonej Księdze Roślin (Kaźmierczakowa, Zarzycki 2001), rosiczka okrągłolistna, pływacz mniejszy, żurawina błotna.

1.1b – parki krajobrazowe (Tenczyński Park Krajobrazowy, Dolinki Krakowskie), wchodzące w skład Jury Krakowsko-Częstochowskiej.

4.1 – lasy zaklasyfikowane jako wodochronne.

Plan Urządzenia Lasu na lata 2010-2019 zatwierdzony decyzją Ministra Środowiska z 20 czerwca 2011 r. (DL-lpn-611-58/2784/11/JŁ obejmuje 4720 ha obszarów leśnych wzdłuż rzek, jezior, kanałów oraz innych zbiorników wodnych tworzących korytarze ekologiczne.

6 – lasy  kluczowe dla tożsamości kulturowej lokalnych społeczności. W ramach tej kategorii zaproponowano:

Ø  Leśnictwo Piła Kościelecka w oddziale 188 d,f, o powierzchni 11,36 ha ze względu na rezerwat przyrody, ruiny średniowiecznego zamku oraz pomnik partyzantów z II wojny światowej. Na terenie rezerwatu znajdują się wpisane wraz z terenem wzgórza do rejestru zabytków, ruiny zamku biskupów krakowskich z zachowaną basztą stanowiącą wspaniały punkt obserwacyjny.

Ø  Leśnictwo Myślachowice, oddz. 4, 20; Leśnictwo Dulowa, oddz.  49, 57 obszar wydobycia w XVII w. galmanu – rudy cynku, wstępującej wraz z ołowiem, którą zaczęto wydobywać w XVII w. Do tego czasu galman jako skałę płoną, odrzucano na wysypiska, z których wybierano go później do produkcji cynku. Od XVII w. eksploatowano galman w wielu ośrodkach hrabstwa tenczyńskiego na wielką skale w Psarach i w Ostrężnicy, na mniejszą na Wodnej i w Myślachowicach. W kopalniach galmanu i ołowiu pracowali głównie miejscowi chłopi oraz wędrowni wyrobnicy, szukających doraźnych zarobków. Rudę spławiano nad Wisłą, do Gdańska a stamtąd do Szwecji, gdzie używano jej do produkcji mosiądzu.

Ø  Leśnictwo Chełmek, oddz. 68 d znajduje się głaz upamiętniający śmierć policjanta, który poległ w 1922 roku na posterunku, podczas pełnienia pościgu za złodziejami.

Ø  Leśnictwo Kroczymiech, oddz. 58 f znajduje się pomnik partyzantów z II wojny światowej

Ø  Leśnictwo Żarki, oddz. 181 b. Koła młyńskie – relikty tradycji przemysłowej wydobycia i przetwórstwa gipsu. Na przełomie XIX i XX w. w Chełmku działalność rozpoczęła kopalnia oraz przetwórnia gipsu. Prace prowadzone były metodą odkrywkową, o czym świadczą pozostałości wyrobisk. Wydobyte krystaliczne tafle węglanu wapnia prażono i mielono w młynie. Ważące ok. 1,5 tony młyńskie kamienie wprowadzane były w ruch za pomocą maszyny parowej. Inicjatorką przemysłowego przedsięwzięcia była księżna Maria Ogińska, dziedziczka klucza bobreckiego. Eksploatacja trwała zaledwie kilka lat. Trudno ustalić, co spowodowało zakończenie działalności kopalni. Prawdopodobnie złoże było niewielkie, a wydobycie utrudniał występujący tu ił oraz glina.